شیـــــــــــوا

گلسرخی

shiva-n — Fri, 15 Feb 2008 07:43:23 GMT

معلم پای تخته داد میزد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گچ پنهان بود

ولی آخـر کلاسی ها

لواشک بین خود تقسیم می کردند

وان یکی در گوشه ای دیگر " جوانان " را ورق میزد

برای اینکه بیخودهای و هو میکرد و با آن شور بی پایان

تساوی های جبـری را نشان میداد

با خطی خوانا بروی تخته ای کز ظلمت تاریک غمگین بود

تساوی را چنین نوشت

" یک اگر با یک برابر است "

از میان جمع شاگردان یکی برخاست به آرامی سخن سرداد

تساوی اشتباهی فاحش و محض است

نگاه بچه ها ناگاه به یکسو خیـره کشت

معلم مات برجا ماند

پسـر پرسیـد :

اگر یک فرد انسان واحـد " یـک " بود

آیا باز هم یک با یک برابر بود ؟

سکوت مدهشـی بود و سوالی سخت

معلم خشمگیـن فریاد زد آری برابر بود

و او با پوزخندی گفت "

اگر یک فـرد انسان واحد یک بود

آنکه صورت نقره گون چون مـه میداشت بالا بود

وآن سیـه چرده که می نالید پائین بود ؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

این تساوی زیر و رو میشد

حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفتخواران از کجا آماده میگردید

یا چه کس دیوان چین ها را بنا میکرد ؟

یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خـم میشد ؟

یا که زیر ضربت شلاق له میگشت ؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس آزادگان را در قفس میکرد ؟

معلم ناله آسا گفت :

بچه ها در جزوه های خویش بنویسید

یک با یک برابر نیسـت ......

شعــر

shiva-n — Fri, 25 Jan 2008 19:47:18 GMT

ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران برده ایم
ما برای آنکه ایران گوهر تابان شود
خون دلها خورده ایم
ما برای بوییدن بوی گل نسترن
چه سفرها کرده ایم
ما برای نوشیدن شورابه های کویر چه خطرها کرده ایم
ما برای بوسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کرده ایم
ما برای بوسیدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ایم
ما برای خواندن این قصه عشق به خاک
رنج دوران برده ایم
ما برای جاودان ماندن این عشق پاک
رنج دوران برده ایم

علـی

shiva-n — Wed, 26 Dec 2007 20:34:59 GMT

تا صورت و پيوند جهان بود علی بود
تا نقش زمين بود و زمان بود علی بود

شاهی كه ولی بود و وصی بود علی بود
سلطان سخا و كرم وجود علی بود

هم ‌آدم وهم‌ شيث وهم ادريس هم ‌الياس
هم صالح پيغمبر و داود علی بود

هم‌موسی‌وهم‌عيسی‌وهم‌خضروهم‌ايوب
هم‌يوسف‌وهم‌يونس‌وهم‌هود علی بود

مسجود ملائك كه شد آدم ز علی شد
آدم چو يكی قبله و مسجود علی بود

خاتم كه در انگشت سليمان نبی بود
آن نور خدائی كه بر او بود علی بود

آن شاه سرافراز كه اندر شب معراج
با احمد مختار يكی بود علی بود

آن كاشف قرآن كه خدا در همه قرآن
كردش صفت عصمت و بستود علی بود

آن قلعه گشائی كه در قلعه‌ی خيبر
بركند بيك حمله و بگشود علی بود

آن گرد سرافراز كه اندر ره اسلام
تا كار نشد راست نياسود علی بود

آن شير دلاور كه برای طمع نفس
بر خوان جهان پنجه نيالود علی بود

اين كفر نباشد سخن كفر نه اين است
تا هست علي باشد و تا بود علی بود

شعــر

shiva-n — Mon, 26 Nov 2007 16:06:59 GMT

چـــاپ در روزنامۀ توفیـــق پیش از انقلاب

بعد مرگم نه به خود زحمت بسيار دهيد

نه به من برسر گور و کفن آزار دهيد

نه پي گورکن و قاري و غسال رويد

نه پي سنگ لحد پول به حجار دهيد

به که هر عضو مرا از پس مرگم به کسي

که بدان عضو بود حاجت بسيار دهيد

اين دو چشمان قوي را به فلان چشم چران

که دگر خوب دو چشمش نکند کار دهيد

وين زبان را که خداوند زبان بازي بود

به فلان هوچي رند از پي گفتار دهيد

کله ام را که همه عمر پر از گچ بوده است

راست تحويل علي اصغر گچکار دهيد

وين دل سنگ مرا هم که بود سنگ سياه

به فلان سنگتراش ته بازار دهيد

کليه ام را به فلان رند عرق خوار که شد

ازعرق کليه او پاک لت و پار دهيد

ريه ام را به جواني که ز دود و دم بنز

درجواني ريه او شده بيمار دهيد

جگرم را به فلان بي جگر بي غيرت

کمرم را به فلان مردک زن دار دهيد

چانه ام را به فلان زن که پي وراجي است

معده ام را به فلان مرد شکمخوار دهيد

گر سر سفره خورد فاطمه بي دندان غم

بـــه که دندان مرا نيز به آن يار دهيد

ملک اشعــرا بهار

shiva-n — Fri, 16 Nov 2007 21:46:18 GMT

شمعيم و دلي مشعله‌افروز و دگر هيچ

شب تا به سحر گريهء جانسوز و دگر هيچ

افسانه بود معني ديدار، كه دادند

در پــــرده يكي وعده مرموز و دگـــر هيچ

خواهي كه شوي باخبر از كشف و كرامات

مردانـــگي و عشق بياموز و دگر هيچ

زين قوم چه خواهي؟ كه بهين پيشه‌ورانش

گهـــواره‌تـــراش‌اند و كفن‌دوز و دگر هيچ

زين مدرسه هرگز مطلب علم كه اينجاست

لوحي سيــــه و چند بدآموز و دگر هيچ

خواهد بدل عمر، بهار از همه گيتي

ديـــــدار رخ يــــار دل‌افروز و دگر هيچ